Soevereiniteit is meer dan een belofte

Bijna iedere cloudleverancier noemt zich inmiddels soeverein. Maar wat betekent soeverein eigenlijk? Is een datacenter in de EU voldoende? Een Nederlandse BV? Soevereiniteit is in korte tijd van gespreksonderwerp naar wetgeving gegaan binnen Europa. Hierdoor is beter meetbaar waar je aan moet voldoen. De vraag is dus niet meer of je soevereiniteit moet regelen maar hoeveel soevereiniteit jouw organisatie nodig heeft en voor welk deel van de IT-omgeving.

Geschreven door
Iris Nicolaas
&
Geplaatst op
28
-
10
-
2026
2024
Geschreven door
Iris Nicolaas
&
Geplaatst op
28
-
10
-
2026
2024

Europa maakt soevereiniteit meetbaar

Met het Cloud Sovereignty Framework beoordeelt de Europese Commissie clouddiensten op een schaal van SEAL-0 (geen soevereiniteit) tot SEAL-4 (volledige Europese controle, van chip tot software). Bij de aanbesteding van april 2026 was SEAL-2 de minimale toegangseis.

In juni 2026 volgde het voorstel voor de Cloud & AI Development Act (CADA). Dat introduceert vier Union Assurance Levels. De lagere niveaus vragen om een Europese vestiging, data binnen de EU en transparantie over onderaannemers. De hogere niveaus stellen eisen aan eigendom, zeggenschap en blootstelling aan wetgeving van buiten de EU.

CADA is nog een voorstel maar de richting is duidelijk. Beide kaders behandelen soevereiniteit niet als ja of nee, maar als een opbouw in lagen. Dat is precies hoe je er als organisatie ook naar moet gaan kijken.

‍

Locatie is slechts de eerste laag

Een datacenter in Nederland of Europa voelt goed maar zegt eigenlijk nog niks over de werkelijke soevereiniteit. Als de leverancier onder Amerikaans recht valt, dan is de Cloud Act van toepassing en is de data direct opeisbaar, waar de servers ook staan. Maar ook de juiste jurisdictie is niet het hele verhaal. Soevereiniteit draait uiteindelijk om drie vragen:

1. Wie heeft de sleutels?

Wie kan bij je data? Wie beheert de encryptiesleutels en wie heeft beheerrechten op de omgeving? Staat de data versleuteld, maar ligt de sleutel bij een partij onderbuitenlands recht, dan is de versleuteling vooral een formaliteit.

2. Onder welk recht valt de eigenaar?

Het gaat niet alleen om de partij waarmee je een contract hebt. Ook het moederbedrijf, de onderaannemers en de technologieketen tellen mee. De Europese kaders kijken daarom nadrukkelijk door de hele keten heen.

3. Blijf je draaien als een dienst wegvalt?

Dit is de vraag die het vaakst wordt overgeslagen. Wie kan het licht uit doen? Denk aan een geblokkeerd account, een gewijzigde licentie, sancties of een grootschalige storing. Soevereiniteit betekent ook dat je data herstelbaar is: een onafhankelijke, onveranderbare kopie op een plek waar je zelf over beschikt.

Niet alles hoeft maximaal

Soevereiniteit heeft een prijs en niet elke workload heeft dit nodig. Een marketingtool of een testomgeving kan prima in een andere cloud draaien. Bedrijfskritische applicaties, persoonsgegevens en de processen waar klanten en burgers op rekenen, dat is een ander verhaal. De echte vraag is dus: welk deel van je organisatie moet onder controle blijven? En dat bepaal je per workload en niet met de selectie van een leverancier.

Sinds 15 augustus 2026 is dit voor veel Nederlandse organisaties geen optionele keuze meer maar een verplichting. De Cyberbeveiligingswet, de Nederlandse uitwerking van NIS2, vraagt om risicobeheer, inzicht in leveranciers en aantoonbare continuïteit. Cyberveiligheid is daarmee een bestuurstaak geworden. Wie zijn afhankelijkheden niet kent, kan ze ook niet verantwoorden.

Open source is geen toverwoord

Vaak wordt open source genoemd als dé route naar digitale autonomie. Er valt ook wat voor te zeggen: geen eigenaar die de stekker eruit kan trekken en alle code is door iedereen te controleren. Die openheid werkt twee kanten op. AI-modellen vonden dit jaar honderden ernstige kwetsbaarheden in veelgebruikte open source projecten, soms na jaren onopgemerkt te zijn gebleven. De recente PHP-kwetsbaarheid heeft dit bewustzijn vergroot.

Open source is mooi qua opzet maar geen garantie. Doorslaggevend is wie de omgeving beheert en hoe snel een kwetsbaarheid wordt gepatcht. Soevereiniteit zit niet in de licentie maar in het beheer.‍

Eerlijk over afhankelijkheid

Volledige soevereiniteit, van chip tot software, is in de praktijk nauwelijks haalbaar. Ook niet voor Europese cloudproviders. Vrijwel iedere IT-omgeving gebruikt ergens technologie van buiten de EU. Dat geldt ook voor Fundaments. Wij zijn een Nederlands bedrijf zonder moederbedrijf onder buitenlands recht. Data en beheer blijven in Nederland, bij Nederlandse engineers. Tegelijk werken we met technologie van internationale leveranciers. Die afhankelijkheid erkennen we en we richten de omgeving zo in, dat we er niet door gegijzeld kunnen worden.

Wij kijken primair naar de data. Soevereiniteit is wat ons betreft de zekerheid dat je onder Europees recht en onder alle omstandigheden over je data kunt beschikken én dat je dit kunt aantonen. Dus maximale technische bescherming, onveranderbare back-ups en snelle patchtermijnen inclusief rapportage die een auditor kan opvragen.‍

Begin bij de kern

Soevereiniteit begint niet met het kiezen van een provider. Het begint met inzicht. Welke systemen en data zijn kritisch? Wie heeft daar de sleutels van? Onder welk recht vallen de partijen in je keten? En hoe snel ben je weer operationeel als een schakel wegvalt?

Wie die vragen per workload kan beantwoorden, weet precies waar maximale controle nodig is en waar niet. We helpen graag om deze vragen te beantwoorden en inzichtelijk te maken wat de afhankelijkheden zijn.

Volgende week spreekt Larik-Jan hierover tijdens Fusion Forward. Meer weten over dit evenement? Kijk dan hier.

‍

No items found.
No items found.
No items found.